რას ნიშნავს: „აბა ომი გინდათ?“„ზელენსკიმ ხალხი გაწირა,“ „არ იცოდა ზლენსკიმ რა მოხდებოდა?“ „ ამ ომში დაიჩაგრება და დაისჯება უკრაინა“ (საქართ. პ.მ). „უნდათ საქართველო ჩაითრიონ ომში“ (ირაკლი კობახიძე) ...
ეს არის ის იდეოლოგიური საფუძვლები, რაზედაც დგას საქართველოს ხელისუფლების რიტორიკა, რომლითაც ის უპირისპირდება საქართველოს მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს და უპირისპირდება უმძიმეს ომში ჩართულ უკრაინის ხელისუფლებას.
რას ნიშნავს ეს ფრაზები? ალბათ, საინტერესოა რა დგას ამ ფრაზების უკან, რა წარმოადგენს ამ იდეოლოგიის კონტექსტს. ასევე შეგვიძლია წინასწარ შევიტყოთ, რაზეა წამსვლელი საქათველოს ხელისუფლება და რის დათმობას აპირებს იმ შემთხვევაში, თუ სასქართველოს ომს დაუწყებს რუსეთი.
როგორც აღმოჩნდა (თუ რატომ აღმოჩნდა ამაზე ქვემოთ ვისაუბრებთ) აბსოლუტურად ბლეფი იყო რუსეთის ფედერაციის წერილი დასავლეთის და ნატოსთვის, სადაც ითხოვდა 2008 წლის ნატოს ბუქარესტის სამიტის გადაწყვეტილების გაუქმებას, სადაც წერია, რომ საქართველო და უკრაინა აუცილებლად გახდებიან ნატოსა წევრები. ასევე ბლეფი იყო, რომ რუსეთს არ სურს ნატოს სახელმწიფოები საკუთარ საზღვრებთან. მას ყავს ნატოს სახელმწიფოები საკუთარ საზღვრებთან, ესაა ბალტიის სახელმწიფოები, რომლებიც ძალიან ახლოს არიან სანკ პეტერბურგთან. ასევე ახლახანს განაცხადეს, რომ ფინეთის და დანიის შესვლა ნატოში რუსეთისთვის პრობლემას არ წარმოადგენს.
სინამდვილეში სრულიად სხვა მიზეზია იმისი თუ რატომ უნდა დასხმოდა თავს უკრაინას რუსეთი. ომის დაწყებამდე ორი დღით ადრე რუსეთის პრეზიდენტი ვლადიმერ პუტინი გამოვიდა და საათზე მეტი ისაუბრა უკრაინაზე, თუ როგორ არის ის ხელოვნური სახელმწიფო, რომ ის არ უნდა არსებობდეს როგორც ეროვნული სახელმწიფო და სწორედ მაშინ ახსენა დენაციფიკაცია. რასაც უპირებდნენ უკრაინელებს. რა არის დენაციფიკაცია კარგად არის ახსნილი ტიმოფეი სერგეიცევის სტატიაში „რა უნდა გააკეთოს რუსეთმა უკრაინაში.“ ამ სტატიაში ვკითხულობთ:
• „მოსახლეობის შემდგომი დენაციფიკაცია მოიცავს ხელახალ აღზრდას, რაც მიიღწევა იდეოლოგიური რეპრესიით და მკაცრი ცენზურით არა მხოლოდ პოლიტიკის, არამედ კულტურისა და განათლების სფეროებში
• დენაციფიკაცია შეიძლება განხორციელდეს მხოლოდ გამარჯვებულის მიერ, რაც გულისხმობს (1) მის აბსოლუტურ კონტროლს დენაციფიკაციის პროცესზე და (2) ძალაუფლებას, რომელიც უზრუნველყოფს ასეთ კონტროლს. ამ მხრივ, დენაციფიცირებული ქვეყანა არ შეიძლება იყოს სუვერენული
• დენაციფიკაციის ვადები არანაირად არ შეიძლება იყოს ნაკლები ერთ თაობაზე, რომელიც უნდა დაიბადოს, გაიზარდოს და მომწიფდეს დენაციფიკაციის პირობებში
• სახელწოდება „უკრაინა“ არ შეიძლება შენარჩუნდეს
• დღევანდელი უკრაინის ტერიტორიაზე შეიქმნება სახალხო რესპუბლიკები, რომლებიც ისარგებლებენ ეკონომიკური თვითმმართველობისა და სოციალური უზრუნველყოფის უფლებით
• არანაირი „მარშალის გეგმები“ ამ ტერიტორიებზე არ დაიშვება
• არანაირი „ნეიტრალიტეტი“, იდეოლოგიური და პრაქტიკული გაგებით, არ შეიძლება არსებობდეს: შეუძლებელია, ამ ტერიტორიაზე რამე ორგანიზაცია არ ეყრდნობოდეს რუსეთის ძალისმიერ და ორგანიზაციულ მხარდაჭერას
• დენაციფიკაცია გარდაუვალად ნიშნავს დეუკრაინიზაციას
• საქართველოსა და ბალტიისპირეთის ქვეყნებისგან განსხვავებით, უკრაინა, როგორც ისტორიამ აჩვენა, შეუძლებელია შედგეს ეროვნულ სახელმწიფოდ. მისი „მშენებლობის“ მცდელობა ბუნებრივად იწვევს ნაციზმს
• უკრაინიზმი ხელოვნური ანტირუსული კონსტრუქციაა, რომელსაც არ გააჩნია საკუთარი ცივილიზაციური შინაარსი
• ბანდერელების ზედაფენა უნდა განადგურდეს, მისი ხელახალი აღზრდა-გადაკეთება შეუძლებელია
• დენაციფიკაციისთვის აუცილებელია მოსახლეობის მიმხრობა, რუსეთის მხარეს გადასვლა. საჭირო იქნება გარკვეული დრო, რათა ხალხი გონს მოეგოს ომის საშინელებებისაგან და დარწმუნედეს რუსეთის გრძელვადიან განზრახულობაში, რომ „მათ არ მიატოვებენ“
• „კათოლიკური პროვინცია“ (დასავლეთი უკრაინა ხუთი რეგიონის შემადგენლობით) ნაკლებად სავარაუდოა, რომ გახდეს პრორუსული ტერიტორიების ნაწილი, თუმცა გამყოფი ხაზი ემპირიულად გაივლება. დარჩება რუსეთის მიმართ მტრულად განწყობილი, მაგრამ იძულებით ნეიტრალური და დემილიტარიზებული უკრაინა ფორმალურად აკრძალული ნაციზმით. ამ ნარჩენი უკრაინის ნეიტრალურ სახელმწიფოში შენარჩუნების გარანტია უნდა იყოს სამხედრო ოპერაციის დაუყოვნებელი გაგრძელების საფრთხე. შესაძლოა, ამას დასჭირდეს რუსეთის მუდმივი სამხედრო ყოფნა მის ტერიტორიაზე.
• უკრაინაში ნებისმიერი სამხედრო ფორმირების, მათ შორის უკრაინის შეიარაღებული ძალების ლიკვიდაცია
• არსებული სასწავლო მასალებისა და ყველა დონის საგანმანათლებლო პროგრამის აკრძალვა
• უკრაინის დენაციფიკაციის გეგმის პრაქტიკაში განსახორციელებლად, რუსეთს მოუწევს საბოლოოდ დაშორდეს პროევროპულ და პროდასავლურ ილუზიებს, გაიაზროს თავი ისტორიული ევროპის იმ ფასეულობათა დაცვისა და შენარჩუნების უკანასკნელ ინსტანციად, რომელზეც დასავლეთმა საბოლოოდ თქვა უარი
• დავანაწევრებთ უკრაინას, ავკრძალავთ „უკრაინის“ ხსენებას, დავაწესებთ ცენზურას, გავაუქმებთ უკრაინულ ენასა და სახელმძღვანელოებს“.“
ეს გეგმა, რომელიც ავტორმა მკითხველს წარმოუდგინა, არის ის საშინელება, რასაც რუსები უპირებდნენ უკრაინას და უპირებენ სავარაუდოდ იმ რეგიონებს, რომლების დატოვება უნდათ ოკუპაციის ქვეშ, დონბასი, ლუგანსკი და ყირიმი.
ეხლა, ამ გეგმის გათვალისწინებით საინტერესოა განვიხილოთ „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების იდეოლოგია: “„ზელენსკიმ ხალხი გაწირა,“ „არ იცოდა ზლენსკიმ რა მოხდებოდა?“ „ ამ ომში დაიჩაგრება და დაისჯება უკრაინა“.
რა უნდა ექნა ზელენსკის, ხელი უნდა მოეწერა დენაციფიკაციაზე? ხელი უნდა მოეწერა და დაეშვა უკრაინის დანაწევრება, უკრაინის სახელმწიფოს გაუქმება, უკრაინული ენის გაუქმება, უკრაინული საგანმანათლებლო სისტემის გაუქმება, მოეხდინა უკრაინის დეუკრაინიზაცია? ანუ ზელენსკის საქართველოს ხელისუფლებისთვის რომ ეკითხა რა ვქნა ვეომო რუსებს თუ გავაუქმო უკრაინის სახელმწიფო რას ეტყოდა პრემიერი ღარიბაშვილი და მთავარი იდეოლოგი კობახიძე, გააუქმე, აბა ომი გინდაო? ეს არის საქართველოს ხელისუფლების პასუხი იმ იდეოლოგიით, რასაც ისინი ავრცელებენ ყოველდღიურად და ეს იკითხება მათი ფრაზებიდან.
როდესაც ამბობთ აბა ომი გინდათ, ეს ყველაფერი რასაც უკრაინას უპირებდს რუსეთი საქართველოზეც ვრცელდება? ხომ ფაქტია, რომ რუსეთი ცარისტული იმპერიის აღდგენას აპირებს,ამაზე ისაუბრა პუტინმა ზუსტად. ანუ საქართველომაც უნდა გააუქმოს საკუთარი სახელმწიფო? ამას გველაპარაკებით? ამას ნიშნავს ომისგან თავის არიდება? სინამდვილეში რუსები ნატოს წინააღმდეგ არ იბრძვიან და შესანიშნავად იციან, რომ თავს არავინ დაესხმებათ. რუსები იბრძვიან ჩვენნაირი ქვეყნების დაშინებვისთვის და დასავლელი პარტნიორების გასანეიტრალებლად, რომ მერე ტვინი არ წაუღონ დასავლეთმა ოკუპაციიით. ხოლო საქართველოს ხელისუფლება მთელი არსებით გადაშვებულია დასავლეთისგან დისტანცირებაში და მზადა საქართველოს დენაციფიკაციისთვის და სახელმწიფოს გაუქმებისთვის. აი ეს არის იმ ფრაზების უკან რასაც ისინი ამბობენ.
საქართველოს ხელისუფლება თავისი პოზიციით, არის უკრაინის დენაციფიკაციის მომხრე, რაც გულისხმობს: უკრაინის დანაწევრებას, „უკრაინის“ ხსენების აკრძალვას, ცენზურის დაწესებას და დემოკრატიის გაუქმებას, უკრაინული ენის და სახელმძღვანელოების გაუქმებას, უკრაინის სახელმწიფოს გაუქმებას. ელემენტარულად რომ გავაცნობიეროთ რას ლაპარაკობენ და რას ამბობენ, ხოლო ამ საუბრით რას უსურვებენ და ურჩევენ უკრაინას, შემდეგ წარმოვიდგინოთ რას უპირებენ საქართველოს და რაზე არიან წამსვლელები, შესაძლებელია მართლა ცუდად გახდე და გული გაგიჩერდეს.
ბოლოს მინდა ის მიზეზი გავხსნათ, თუ რატომ არის ეს საქართველოს ხელისუფლების პოზიცია. რუსეთის გამარჯვების შემთხვევაში ეს არის ხელისუფლებაში ყოფნის გარანტია და ბიძინა ივანიშვილის ფულის გადარჩენა. ამისათვის მზად არიან უკრაინას უსურვონ გაუქმება და დენაციფიკაცია, ხოლო საქართველოს თავისუფლება და დამოუკიდებლობაზე თქვან უარი. მე არაფერი მომიგონია, ამას ამბობენ თავად და ამ იდეოლოგიას აფუძნებენ
